شاخص‌های مشتری و فروش را در یک نمای مدیریتی ببینید

گزارش فروش معمولاً روی تراکنش، مبلغ و محصول متمرکز است؛ اما داشبورد کسب‌وکار لژیون تلاش می‌کند وضعیت فروش را در کنار گروه‌های مشتری، تازگی و تکرار خرید، وفاداری و سناریوهای نگهداشت قرار دهد. هدف این است که مدیر بتواند تغییر عدد را به رفتار مشتری مرتبط کند و برای بررسی بعدی به صفحه تخصصی مناسب برود. دامنه دقیق شاخص‌ها به داده‌های متصل هر کسب‌وکار وابسته است. هر نمودار باید به یک تصمیمی که باید بگیرید و یک تعریف قابل بازسازی از داده متصل باشد.

مقایسه فقط وقتی معنا دارد که هدف، جامعه مخاطب، بازه زمانی و تعریف نتیجه روشن باشند. تعداد انجام مأموریت، کلیک یا فروش خام می‌تواند به‌خاطر اندازه گروه، ارزش پاداش، فصل یا رفتار قبلی مشتری متفاوت باشد. برای تصمیم بهتر، نرخ‌ها را روی جامعه قابل مقایسه ببینید و اگر هدف سنجش اثر است، از گروه کنترل یا طراحی مقایسه معتبر استفاده کنید.

منبع داده به معماری هر کسب‌وکار وابسته است. بخشی از اطلاعات می‌تواند از پلتفرم داده مشتری لژیون، صندوق لژیونر، ووکامرس، نرم‌افزار فروش و حسابداری یا سامانه اختصاصی وارد شود. پیش از نمایش هر شاخص باید تعریف مشتری، زمان تراکنش و معنای فیلدها هماهنگ باشد. اگر یک شاخص از چند منبع تغذیه شود، مسئولیت هر منبع و قاعده رفع اختلاف باید مشخص شود. هر نمودار باید به یک تصمیمی که باید بگیرید و یک تعریف قابل بازسازی از داده متصل باشد.

اگر داده خرید و مدل سگمنت‌بندی لازم در لژیون موجود باشد، داشبورد می‌تواند تغییر گروه‌های رفتاری و نشانه‌هایی مانند افزایش فاصله از آخرین خرید را به‌صورت مدیریتی نمایش دهد و کاربر را به تحلیل تخصصی هدایت کند. تشخیص ریزش نباید به یک برچسب بدون تعریف تبدیل شود؛ معیار و بازه زمانی باید متناسب با چرخه خرید کسب‌وکار تعیین شوند تا گروهی که واقعاً دیرخرید است از مشتری طبیعی کم‌تکرار جدا شود. یک KPI بدون تعریف جامعه و بازه می‌تواند دقیق به نظر برسد اما تصمیم اشتباه بسازد.

هدف معماری لژیون این است که تحلیل از اقدام جدا نباشد. در عمل، کاربر می‌تواند از نمای مدیریتی به بخش مرتبط مانند سگمنت‌بندی مشتریان، باشگاه مشتریان یا اتومیشن بازاریابی برود و مسیر بررسی یا اجرای سناریو را ادامه دهد. نوع اقدام و سطح دسترسی به قابلیت‌های فعال سازمان بستگی دارد و داشبورد نباید بدون کنترل و تعریف روشن، تغییر عملیاتی را به‌صورت خودکار اجرا کند. یک KPI بدون تعریف جامعه و بازه می‌تواند دقیق به نظر برسد اما تصمیم اشتباه بسازد.

حداقل داده به سؤال مدیریتی وابسته است. برای شاخص‌های خرید معمولاً شناسه مشتری، زمان خرید، مبلغ و در صورت نیاز اقلام یا کانال فروش لازم‌اند. برای وفاداری، وضعیت امتیاز و سطح و برای سناریوهای ارتباطی، رویدادهای اجرای مرتبط استفاده می‌شوند. کیفیت و یکتایی شناسه مشتری از تعداد فیلدها مهم‌تر است؛ چون گزارش کامل روی هویت اشتباه می‌تواند تصمیم مدیریتی را منحرف کند. برای فاز اول، یک رفتار هدف و یک منبع داده قابل اتکا را انتخاب کنید تا نتیجه قابل تفسیر بماند.

مدیرعامل، مدیر بازاریابی، مسئول وفاداری و مدیر عملیات مشتری می‌توانند از نمای مدیریتی استفاده کنند، اما هر نقش نیاز یکسانی ندارد. بهتر است نسخه اصلی روی چند سؤال مشترک متمرکز باشد و جزئیات تخصصی در صفحات مربوط به هر تیم باقی بمانند. در جلسه دمو می‌توان مشخص کرد کدام شاخص برای تصمیم‌های روزانه، هفتگی یا ماهانه هر نقش کاربرد بیشتری دارد و چه سطح دسترسی لازم است. هر نمودار باید به یک تصمیمی که باید بگیرید و یک تعریف قابل بازسازی از داده متصل باشد.